"Eksperyment Decydującym Sprawdzianem Teorii"

 

Włodzimierz Krukowski urodził się 19 września 1887 roku w Radomiu. Dzieciństwo i młodość spędził w Narwie (Estonia), gdzie ojciec - Antoni pracował jako prawnik. W 1905 roku ukończył gimnazjum humanistyczne Narwie, a jesienią tego roku rozpoczął studia na wydziale matematyczno - fizycznym Uniwersytetu w Petersburgu. Wkrótce zorientował się , że bardziej odpowiadają mu nauki techniczne i za zgodą rodziców przeniósł się na Politechnikę w Darmstad, gdzie szczególnie wysoki był poziom nauczania elektrotechniki. Od początku studiów politechnicznych ujawniło się zainteresowanie Krukowskiego do pracy laboratoryjnej oraz jego duże zdolności eksperymentatorskie. Podczas studiów otrzymuje asystenturę przy Instytucie Sejsmograficznym w Darmstad a następnie zostaje asystentem Instytutu Fizycznego Politechniki. W roku 1913 uzyskał dyplom inżyniera. Pracował wówczas w Norymberdze. W grudniu 1918 roku uzyskał stopień doktora. Od 1920 roku współpracował z Polskim Głównym Urzędem Miar. Pomagał w urządzaniu laboratoriów, wybierał urządzenia i przyrządy. W 1925 roku Krukowski przyjął stanowisko kierownika biura technicznego Polskich Zakładów Siemens. Również w tym roku zawarł związek małżeński z dr Heleną Wasilkowską lekarką mieszkającą w Warszawie. W roku 1930 Wydział Mechaniczny Politechniki Lwowskiej zwrócił się do Krukowskiego z propozycją objęcia Katedry Pomiarów Elektrycznych i stanowiska profesora zwyczajnego. Od 1933 roku Krukowski zajmował się opracowywaniem wzorców międzynarodowych jednostek elektrotechnicznych. 

 

Społeczne poglądy Prof. Krukowskiego nie ulegały zmianie w ciągu całego życia. Był zawsze wyrozumiały i tolerancyjny w stosunku do ludzi i przekonań. Współpracował z ludźmi bez względu na ich narodowość i poglądy. Był człowiekiem postępowym miłującym pokój. Nie należał nigdy do żadnego stronnictwa politycznego. Głęboko przeżywał i potępiał wszelkie objawy niesprawiedliwości i nietolerancji, z jakimi się spotykał. 

 

W nocy z 3 na 4 lipca 1941 roku Krukowski został aresztowany przez gestapo. Dopiero w 1944 roku uzyskano ostateczną pewność o rozstrzelaniu Włodzimierza Krukowskiego w lipcu 1941 roku razem z innymi profesorami Politechniki Lwowskiej. Krukowski w chwili śmierci był człowiekiem w pełni sił. Miał 54 lata i cieszył się dobrym zdrowiem oraz wielką sprawnością umysłową. Miał perspektywę długiej twórczej pracy naukowej. Jego śmierć była wielką stratą dla polskiej nauki. 

 

Profesor Włodzimierz Krukowski pozostawił po sobie 23 prace z dziedziny elektrotechniki i ponad 60 patentów:

- kompensator prądu przemiennego

- drabinka Krukowskiego

 

Jeszcze przed nadaniem szkole imienia profesora Włodzimierza Krukowskiego zastanawialiśmy się, w jaki sposób najgodniej czcić pamięć naszego Patrona i popularyzować jego ideały. Zewnętrzne symbole - tablica pamiątkowa na budynku szkolnym i warsztatowym, popiersie, portret stanowiły tylko niewielką cząstkę w realizacji tych zadań.

Jako Dzień Patrona wybraliśmy 19 września - datę urodzin profesora Włodzimierza Krukowskiego, nie mogliśmy bowiem ustalić daty śmierci ani też odnaleźć grobu. Rokrocznie w tym dniu szkoła przybiera odświętną szatę. Przez radiowęzeł nadawana jest audycja poświęcona życiu i działalności Patrona. Od wczesnych godzin rannych przedstawiciele Samorządu Szkolnego zaciągają wartę honorową przed tablicą pamiątkową. Cała młodzież z orkiestrą na czele zbiera się przed budynkiem szkoły i w hołdzie Patronowi składa wiązanki kwiatów. Tradycyjnie 19 września uczniowie klas pierwszych przeżywają uroczyste ślubowanie. Stwierdzić należy, że młodzież wykazuje szczere zainteresowanie sylwetką i losami Patrona. 

W czasie lekcji wychowawczych padają liczne pytania, na które nie zawsze można udzielić wyczerpującej odpowiedzi, ponieważ tragiczne wojenne losy uczonego i okoliczności jego śmierci nie są znane. Pasja poszukiwań pamiątek i informacji o prof. Włodzimierzu Krukowskim jest ciągle żywa, szczególnie wśród nauczycieli pozostających pod urokiem tej szlachetnej postaci. Utrzymywaliśmy stałe kontakty z żoną Profesora doc. dr Heleną Krukowską (+ 1.10.1982).

 

Dumni jesteśmy, że jako jedyna szkoła w Polsce

nosimy imię tego wielkiego uczonego i patrioty,

którego pamięć udało nam się ocalić od zapomnienia.

 

 

Kompensator Krukowskiego

Jeden z pierwszych kompensatorów prądu przemiennego zbudowany został przez profesora Włodzimierza Krukowskiego. Profesor Włodzimierz Krukowski użył kompensatora prądu stałego o drucie ślizgowym , zasilając go prądem przemiennym za pośrednictwem przesuwnika fazowego , urządzenia pozwalającego na płynną zmianę kąta fazowego napięcia wyjściowego. Transformator powietrzny użyty w układzie kompensatora profesora Włodzimierza Krukowskiego służy do obniżania napięcia do 5V.

Dławik L ma na celu wygładzanie krzywej prądu. Zamiast pomiaru prądu pomocniczego , mierzy się napięcie na opornikach kompensatora za pomocą woltomierza elektrodynamicznego kl. 0,1 lub 0,2 , sprawdzonego uprzednio na kompensatorze prądu stałego. Sprawdzeniu podlega tylko jeden punk podziałki woltomierza (5V) , tak że napięcie na opornikach kompensatora może być ustalone z dużą dokładnością. Woltomierz wskazuje wartość skuteczną napięcia , a zatem w wyniku pomiaru kompensatorem określa się również wartość skuteczną napięcia mierzonego. Przyrządem zerowym jest czuły galwanometr wibracyjny G.W.

Kompensację uzyskuje się przesuwając styk na oporniku kompensatora oraz nastawiając kąt fazowy przesuwnikiem fazowym. W chwili kompensacji galwanometr wskazuje brak prądu. Wartość skuteczną mierzonego napięcia odczytuje się na kompensatorze , a kąt fazowy na podziałce przesuwnika. Według profesora Włodzimierza Krukowskiego uchyb pomiaru wartości skutecznych napięć sinusoidalnych jest mniejszy niż 0,1%. Uchyb przy pomiarze kąta jest rzędu 2% przy kątach małych oraz od 0,5% do 1% przy katach większych. Zakres częstotliwości kompensatora wynosi od 15 do 100 Hz.

 

 

Drabinka Krukowskiego - wyznaczanie błędów miernika wielozakresowego

Błędy miernika wielozakresowego wyznaczyć należy dla wszystkich zakresów pomiarów. Dla wielozakresowego miernika magnetoelektrycznego we wspólnej podziałce można ograniczyć się do pomiaru błędów tylko dla wszystkich cyfrowanych kresek. 

Podziałki w zakresie pomiarów, a na pozostałych zakresach pomiarów zmierzyć błąd tylko w końcowym punkcie. Błędy dla pozostałych punków można określić rachunkowo przez wykreślenie lub za pomocą tzw. Drabinki profesora Włodzimierza Krukowskiego. Drabinka profesora Włodzimierza Krukowskiego składa się z tabliczki z liniami poziomymi , odpowiadającymi wartościom błędów , oraz przegubowej ramki przymocowanej do tabliczki w punktach A i B. Między poziomymi bokami ramki rozciągnięte są pręty odpowiadające głównym punktom podziałki miernika. Na prętach umieszczone są przesuwne wskaźniki. Po ustawieniu wskaźników odpowiednio do błędów na jednym zakresie pomiarów należy przesunąć ramkę tak , aby wskaźnik na ostatnim pręcie wskazywał błąd dla drugiego zakresu pomiarów. Wskaźniki wskazują błędy w pozostałych punktach podziałki.


ANKIETA

"Podsumowanie praktyk uczniowskich w klasach 4"

KLIKNIJ TUTAJ


button login

Uwaga!

Ten serwis korzysta z Cookies. Możesz samodzielnie wyłączyć obsługę Cookies w ustawieniach przeglądarki. Więcej o Cookies dowiesz się na: htttp://www.wszystkoociasteczkach.pl/

Zrozumiałem